αἱμάσσω

A. ᾑμάχθην E. El. 574, αἱμάχθην S. Aj. 909 (lyr.), part. A. Pers. 595: pf. ᾕμαγμαι SIG 1171 (Lebena):—make bloody, stain with blood, πεδίον Pi. I. 8(7).50, cf. A. Ag. 1589; ἑστίας θεῶν Id. Th. 275; βωμόν Theoc. Ep. 1, cf. Philostr. VA 1.1; λίθους D.H. l.c.; κρᾶτ’ ἐμὸν τόδ’ αὐτίκα πέτρᾳ . . αἱμάξω πεσών S. Ph. 1002; πότερος ἄρα πότερον αἱμάξει ; shall bring to a bloody end, E. Ph. 1289; πέσεα δάϊα . . αἱμάξετον ib.1299; αἱμάξεις . . τὰς καλλιφθόγγους ῳδάς Id. Ion 168: abs., τοῖς μὲν οὐχ ᾕμασσεν βέλος drew no blood, Id. Ba. 761; οἰκέτῃ πλευράν LXX Si. 42.5:—Med., ᾑμάξαντο βραχίονας AP 7.10:—Pass., become bloody, Hp. Mul. 1.91; ᾑμαγμέναι σάρκες SIG 1171:—to be slain, αὐτόχειρ αἱμάσσεται S. Ant. 1175.

2. Medic., draw blood, as by cupping, Aret. CA 1.4.

II. intr., to be bloody, blood-red, Nic. Al. 480, Opp. H. 2.618.