αἱμασιά

A. wall of dry stones, αἱμασιάς τε λέγειν to lay walls, Od. 18.359; αἱ. λέξοντες 24.224, cf. Hdt. 2.69, Theoc. 7.22; αἱ. ἐγγεγλυμμένη τύποισι Hdt. 2.138: of the walls of a city or fortress, Id. 1.180, 191, Th. 4.43; αἱ. περιοικοδομῆσαι D. 55.11; ἐφ’ αἱμασιῇσιν ἥμενος Theoc. 1.47, cf. IG 12(3).248 (Anaphe).