δεῖλαρ

A. δελείατος Numen. ap. Ath. 7.305a; dat. pl. δελέασσιν Opp. H. 3.437: contr. in dat. δέλητι Hsch.; neut. pl. δέλητα cj. in Theoc. 21.10:—bait, X. Mem. 2.1.4, Plb. 15.21.6 (pl.): metaph., δ. τινος bait for a person, E. Andr. 264, cf. Fr. 981.5, Luc. Rh.Pr. 25 (pl.), etc.; τιμαὶ γάρ, ἆθλα, δ. ἂ ὁ θεὸς ἔδωκεν ἀνθρώποις Antipho Soph. 49: c. gen. rei, an incitement to . ., ἡδονὴ κακοῦ δέλεαρ Pl. Ti. 69d, cf. J. Ap. 2.39; δ. σοφίης Epigr.Gr. 880.6 (Cyzicus).