δεκάδαρχος

A. = δεκάρχης, commander of ten men, X. Cyr. 8.1.14, Plb. 6.25.2, Arr. Tact. 42.1, LXX Ex. 18.21,25, De. 1.15, 1 Ma. 3.55.
II. = Lat. decemvir, D.H. 10.60.
III. = τελώνης, Hsch. (Cf. δεκατ‐.)
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project