δεικτικός
ή, όν, Adv., τό
A.
able to show: in Logic, of syllogisms, those which can be directly reduced, Arist. APr. 45a24; δ. ἐνθύμημα, opp. ἐλεγκτικόν, Id. Rh. 1396b24. Adv. ‐κῶς Id. APr. 29a31.
2.
categorical, πρότασις Stoic. 2.85.
II.
Gramm., demonstrative, τὸ "τοῦτο" δεικτικόν Chrysipp.Stoic. 2.65; δ. ὄνομα D.T. 636.12; ἄρθρα Apollod.Ath.and D.T.ap.A.D. Pron. 5.19; ἀντωνυμία ib.9.17: ‐ώτεραι γιγνόμεναι (sc. ἀντωνυμίαι)προσλαμβάνουσι τὸ ι ib. 59.16: ‐κόν,τό, Demetr. Eloc. 289. Adv. ‐κῶς Chrysipp.Stoic. 2.245, Plu. 2.747d, S.E. M. 7.267.