δαψιλής

A. abundant, plentiful, ὕδωρ Hp. Acut. 65; ποτόν Hdt. 2.121.δ’; δωρεή Id. 3.130; τροφή Arist. GA 774b26; τῷ ἁλὶ ‐εστέρῳ χρῆσθαι in too great quantity, Id. HA 585a27; ἔπαινοι Phld. Lib. p.32O.; ἔργα Herod. 7.84; πλῆθος σωμάτων Plb. 4.38.4 (Sup.); πηγαι Plu. Num. 15; χώρα ib.16 (Comp.); ἐβένου τάλαντον δ. a full talent, BCH 35.286 (Delos, ii B.C.). Adv. ‐έως in abundance, Theoc. 7.145; δαψιλῶς τοὺς φαγόντας βρέχειν Antiph. 286; παρέχεσθαι πάντα D.S. 5.14, cf. 19.3: neut. as Adv. δαψιλὲς ἠπείλησεν Call. Del. 125: Comp. ‐έστερον J. BJ 4.11.4; ‐εστέρως ib.8.3, Ptol. Tetr. 56.

2. of space, ample, wide, ἐρημία Lyc. 957.

II. of persons, liberal, profuse. Arist. VV 1280b25, Axiop. 4.4; δ. χορηγός Plu. Per. 16; so κακία δ. τοῖς πάθεσιν Id. 2.500e. Adv. ‐ῶς, ζῆν X. Mem. 2.7.6: Sup. ‐έστατα, χρῆσθαι Id. Cyr. 1.6.17, cf. Ph. Bel. 101.4.