δάφνη

A. sweet bay, Laurus nobilis, Od. 9.183, Hes. Th. 30, prob. in Men. Georg. 36; τὸ τῆς δ. (sc. τρύπανον)ἄριστον Thphr. HP 5.9.7; δάφναν μὴ δρέπε Supp.Epigr. 2.185 (Boeot., v B.C.); [Ἀπόλλων] χρείων ἐκ δάφνης γυάλων ὕπο Παρνησοῖο h.Ap. 396; ἐξ ὧν εἶπέ μοι ὁ Φοῖβος . . Πυθικὴν σείσας δάφνην Ar. Pl. 213; ἐρέω τι τορώτερον ἢ ἀπὸ δάφνης Call. Del. 94; στεφανῶσαι δάφνης στεφάνῳ GDI 2507 (Delph.), cf. Epigr.Gr. 786 (Halic.), CIG 3641 b 20 (add., Lampsacus).

II. δ. Ἀλεξανδρεία, Ruscus Hypoglossum, Thphr. HP 1.10.8,3.17.4, Dsc. 4.145.

2. = χαμαιδάφνη, Ps._Dsc. 4.147.

III. white mangrove, Avicennia officinalis, Thphr. HP 4.7.2.

IV. a kind of coral, ibid. (α Theoc. 11.45.)