δάσκιος

ον

δα‐, δκιά

A. thick-shaded, bushy, ὕλη Od. 5.470, B. 10.93, etc.; ὄρη E. Ba. 218; γενειάς A. Pers. 316, S. Tr. 13.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← δάσκιλλος Dictionary δασκόν →
An open-access project