δάπτω

A. δάψω Il. 13.831: aor. ἔδαψα, poet. δάψα Pi. N. 8.23, Opp. H. 3.333:—devour, as wild beasts, Il. 16.159, etc.; ἀλλήλους δάπτοντες Emp. 136; of fire, δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν Il. 23.183; of a spear, rend, χρόα λειριόεντα δάψει 13.831, cf. A. Pr. 370; of moths and worms, [χρυσὸν] οὐ σὴς οὐδὲ κὶς δ. Pi. Fr. 222; δ. τὰν παρειάν tear with the nails, A. Supp. 70 (lyr.); corrode, ὑγρὸν δάπτον Aret. SD 1.9: metaph., consume, δ. πόλιν, of a tyrant, Alc. Supp. 23.7; of envy, Pi. N. 8.23; δάπτει τὸ μὴ ’νδικον S. OT 682 (lyr.); οἰκτρὰ συμφορὰ δ. φρένας Trag.Adesp.Oxy. 213(a).10:—Pass., συννοίᾳ δάπτομαι κέαρ A. Pr. 437.