δαμασίμβροτος

ον
A. taming mortals, man-slaying, Σπάρτη Simon. 218; αἰχμή Pi. O. 9.79; χαλκός B. 12.50.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← δαμασικόνδυλος Dictionary δαμάσιππος →
An open-access project