δάκρυον

A. tear, δ. θερμὰ χέων Il. 16.3; δ. λείβειν, εἴβειν, 13.88, Od. 4.153; βλεφάρων ἄπο δ. ἧκεν 23.33; ἐς δάκρυα πεσεῖν Hdt. 6.21; ἴσχειν πηγὰς δακρύων S. Ant. 803 (lyr.), etc.; μετὰ πολλῶν δ. ἱκετεύειν Pl. Ap. 34c.

2. that which drops like tears, gum, sap, τῆς ἀκάνθης Hdt. 2.96; κρομμύου Hp. Mul. 2.201; τῶν δένδρων Arist. HA 553b28; ἀμπέλου AP 11.298; τὸ ἤλεκτρον καὶ ὅσα λέγεται ὡς δάκρυα Arist. Mete. 388b19; δ. κάμωνος, = σκαμμωνία, Nic. Al. 484; of the bulbils of κρίνον (q.v.), Thphr. HP 2.2.1, al.

II. = δάκρυμαι, 1, AP 7.527 (Theodorid.).