δαίω

A. δάηται Il. 20.316: also intr. in pf. 2 Act. δέδηα, plpf. δεδήειν (v. infr.); Ep. part. fem. δεδαυῖα Nonn. D. 6.305: aor. part. δαισθείς E. Heracl. 914 (if not from δαίνυμι): also aor. 2 subj. δαβῇ, ἐκδαβῇ, Hsch.: pf. Pass. δέδαυμαι (v. infr. 11). (Δαv‐ψω, cf. δε‐δαυ‐μένος, δαβελός, Skt. dunō óti 'burn'):—poet. Verb, light up, kindle, δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ she made fire burn from . ., Il. 5.4, cf. 7; ἐκ δ’ αὐτοῦ δαῖε φλόγα 18.206, cf. 227; so πῦρ καὶ φῶς δ. A. Ch. 864 (lyr.); φλόγα Id. Ag. 496: metaph., δαῖε δ’ ἐν ὀφθαλμοῖς . . πόθον A.R. 4.1147:—Pass., blaze, burn fiercely, ἐν πεδίῳ πῦρ δαίετο καῖε δὲ νεκρούς Il. 21.343; πυρὶ ὄσσε δεδήει blazed with fire, 12.466; ἐν δέ οἱ ὄσσε δαίεται blaze like fire, Od. 6.132; σεμνῶν ὀργίων ἐδαίετο φλόξ S. Tr. 765: mostly metaph. sense, μάχη πόλεμός τε δέδηεν Il. 20.18, al., cf. 12.35, 17.253; Ὄσσα δεδήει Rumour spread like wild-fire, 2.93; φιλοφροσύνη δεδήει glowed, Emp. 130.2.

II. burn up, μῆρ’ ἐπὶ βωμῶν Epigr.Gr. 1035.20 (Pergam.); σάρκας ἔδευσε (sic) πυρί Berl.Sitzb. l.c.; τὰν χώραν δ. Decr.Byz. ap. D. 18.90; use cautery, Hp. Haem. 2 (very rare in Prose):—Pass., φλογὶ σῶμα δαισθείς E. l.c.; μηρίων δεδαυμένων Semon. 30; ἐν ἔρωτι δεδ., prob. in Call. Epigr. 50 (cf. δάκνω 111).