γυίδαμος

η, ον, Subst., ὁ
A. taming limbs, conquering, ἐν γυιοδάμαις . . χερσίν Pi. I. 5(4).59: unless from Subst. ‐δάμας,ὁ, athlete.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← γυιβόρος Dictionary γυιδόνητος →
An open-access project