γραῖα
Adj., ἡ
A.
old woman, Od. 1.438, S. Tr. 870, E. Tr. 465, al.: as Adj., γραῖαι δαίμονες, of the Eumenides, A. Eu. 150 (lyr.), cf. 69.
2.
as Adj., of things, old, γραίας ἐρείκης Id. Ag. 295; γραίας ἀκάνθης S. Fr. 868; γραῖαν ὠλένην E. Ion 1213; γραίᾳ χερί Id. Hec. 877; γραιᾶν πηρᾶν Theoc. 15.19; σταφυλὴ γραίη raisins, AP 6.231 (Phil.).
3.
Γραῖαι,αἱ, the Graiae, with hair grey from their birth, Hes. Th. 270, prob. in A. Fr. 262.
II.
= γραῦς 11, scum or skin which forms over boiled milk, etc., Arist. Pr. 893b32.
III.
folds of skin below the navel, Ruf. Onom. 99, Poll. 2.170.
IV.
= γραῦς 111, sea-crab, Epich. 61.
V.
= κάρδοπος, Hsch.