γουνάζομαι

A. γουνασάμεσθα Orph. A. 618, subj. γουνάσσηαι A.R. 4.747, cf. Orph. A. 943: (γόνυ):—Ep. Verb, clasp another's knees (v. sub γόνυ 1.2): hence, implore, entreat, abs., Il. 11.130: c. inf., τῶν ὕπερ . . γουνάζομαι οὐ παρεόντων ἑστάμεναι κρατερῶς in whose name . . I implore you to stand your ground, 15.665; νῦν δέ σε πρὸς πατρὸς γουνάζομαι Od. 13.324; νῦν δέ σε τῶν ὄπιθεν γ., . . πρός τ’ ἀλόχου καὶ πατρός 11.66; μή με . . γούνων γουνάζεο entreat me not by [clasping] my knees, Il. 22.345.