ἀΐδρυτος

ον
A. unsettled, unstable, δρόμοι ἀν. E. IT 971; χρόνοι irregular, Ruf. Interrog. 12; ἄοικοι καὶ ἀν. Plu. TG 9; νῆσος ἀν. floating, D.H. 1.15; τὸ ἀν. τῆς γνώμης, τῆς οὐσίας, Ph. 2.112, Dam. Pr. 413.
II. with no fixed abode, Τίμων ἦν ἀ. τις Ar. Lys. 809 (lyr.); ἄσπειστος, ἀν. D. 25.52; οἰκουσιν φεύγοντες, ἀ. κακὸν ἄλλοις Cratin. 209 (expl. by ὃ οὺκ ἄν τις αὑτῷ ἱδρύσαιτο EM 42.10).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project