γνωτός

A. perceived, understood, known, Il. 7.401, Od. 24.182; γνωτὰ κοὐκ ἄγνωτά μοι S. OT 58; [μαντείαν] ἐκ θεῶν του γνωτόν ib.396.

2. of persons, well-known, ἐκ κάρτα βαιῶν γ. ἂν γένοιτ’ ἀνήρ Id. Fr. 282.