γνωμοτύπος

ον

τύπτω

A. maxim-coining, sententious, Id. Ra. 877, Nu. 952 (lyr.); γ. μάλιστα οἱ ἀγροῖκοι Arist. Rh. 1395a7.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← γνωμοτυπικός Dictionary γνωμοφλυακέω →
An open-access project