γνωμικός
ή, όν, Adv.
A.
normative (nisi leg. γνωμονικά), γ. ἁ φύσις ἁ τοῦ ἀριθμοῦ Philol. 11.
2.
(γνώμη 111.3), dealing in or suited to maxims, aidactic, περίοδος Hermog. Inv. 4.3; τὰ γ. S.E. M. 1.278; τὸ γ. D.Chr. 52.17; σχῆμα γ. Sch. Od. 15.74. Adv. ‐κῶς Phld. Hom. p.15 O., Ath. 5.191e.