γλαυκιάω

A. glaring fiercely, of a lion, Il. 20.172; γ. ὄσσοις δεινόν Hes. Sc. 430; of a sparkling stone, D.P. 1121; γλαυκιόωσα σελήνη Man. 5.250: 3 pl. γλαυκιόωσι Opp. C. 3.70; late Prose, γλαυκιῶν τὸ βλέμμα Hld. 7.10.

2. have a γλαύκωμα, glare blindly, ὀφθαλμοὶ . . δυσαλθέα γλαυκιόωντες Q.S. 12.408.