γηρύω

A. γαρύεν, ‐έμεν Pi. O. 1.3, N. 3.32: fut. ‐ύσω: aor. ἐγήρυσα Ar. Pax 805; Dor. ἐγάρυσα S. Ichn. 244:—Med., fut. ‐ύσομαι Pi. I. 1.34, E. Hipp. 213: aor. ἐγηρυσάμην Id. El. 1327 (lyr.); Dor. opt. γαρύσαιντο Theoc. 1.136, etc.; also ἐγηρύθην (v. infr.):—sing or say, speak, cry, Sapph. l. c., dub. in Simon. 31: c. acc., utter, ἄκραντα Pi. O. 2.96; φρονέοντι συνετὰ γ. B. 3.85; γ. εὖχος Pi. N. 6.58; ὄπα Ar. Pax 805; θέσπιν αὐδάν S. l.c.

2. trans., sing of, celebrate, τινά Pi. N. 7.83; τι Id. O. 13.50, etc.

II. Med., abs., sing, h.Merc. 426; τοὶ σκῶπες ἀηδόσι γαρύσαιντο let the owls sing against the nightingales, Theoc. 1.136 (perh. f.l. for δηρίσαιντο): c. acc. cogn., γηρύετ’ ἀνθρώπων νόον Hes. Op. 260; γαρύσομαι αἶσαν Pi. I. 1.34, cf. P. 5.72; οὐ μὴ τάδε γηρύσῃ E. Hipp. 213 (lyr.), cf. 1074; αὐδὴν τήνδε γηρυθεῖσ’ ἔσει A. Supp. 460. (υ in pres. Hes., Pi., etc.; υ A. Pr. 78, Theoc. 9.7, Orph. A. 432, AP 7.201 (Pamph.): υ always in fut. and aor.)