γηροβοσκός
όν, Subst.
A.
nourishing or taking care of in old age, esp. one's parents, S. Aj. 570, Hyp. Fr. 233; γηροβοσκὸν οὐκ ἔχω . . ταῖδα E. Supp. 923 (lyr.); γ. ἀποδιδόναι χάριτας D.H. 8.47; γ. ἐλπίδες hopes of such nurture, ib.51: Subst., X. Oec. 7.12.