γηράσκω

A. γηράσω Pl. R. 393e: poet. inf. γηρασέμεν Simon. 85.9: aor. ἐγήρασα (κατ‐) Hdt. 2.146, Pl. Tht. 202d (also causal, cf. infr. 11): acc. fem. part. γηράσασαν (v.l. γηρᾶσαν) Hdt. 7.114: pf. γεγήρακα S. OC 727, etc.:—also γηράω X. Cyr. 4.1.15, Arist. EN 1135b2, Men. 481.14, Plu. 2.911b, part. γηρῶν Epict. Fr. 3: aor. 2 (as if from γήρημι or γήραμι)ἐγήρα Il. 7.148, 17.197, Od. 14.67, (κατ‐) Hdt. 6.72; inf. γηράναι [α] A. Ch. 908 (cum Sch.), S. OC 870 (so EM 230.53, but γηρᾶναι Moer. 115), part. γηράς Il. 17.197, dat. pl. γηράντεσσι Hes. Op. 188, gen. pl. ὑπερ‐ γηράντων dub. in Ael. NA 7.17; also γηρείς,έντος, Xenoph. 9:—Med., γηράσκομαι Hes. Fr. 171:—Pass., (ὑπερ‐)γηραθείς Ps.-Callisth. 1.25:—grow old, and in aor. and pf., to be so, κηρύσσων γήρασκε grew old in his office of herald, Il. 17.325, cf. 2.663, etc.; of things, ὄγχνη ἐπ’ ὄγχνῃ γ. Od. 7.120; χρόνος γηράσκων A. Pr. 981; πάλιν γὰρ αὖθις παῖς ὁ γ. ἀνήρ S. Fr. 487; μετὰ τὴν δόσιν γ. χάρις Men. Mon. 347; τὸ τῆσδε χώρας οὐ γεγήρακε σθένος S. OC 727: c. acc. cogn., βίον τοιοῦτον γηράναι ib.870:—so in Med., Hes. Fr. 171.

II. causal in aor. 1 ἐγήρασα, bring to old age, ἐγήρασάν με τροφῇ A. Supp. 894; γηράσας πόδα (but perh. acc. cogn.) AP 6.94 (Phil.). (Akin to γέρων, γῆρας.)