γήλοφος

Adj., ὁ
A. = γεώλοφος, hill, X. An. 1.5.8, Pl. Criti. 113d; γ. χειροποίητος artificial mound, Jul. Or. 2.63b; γήλοφον,τό, J. BJ 1.21.10: as Adj., Gp. 3.1.9; (in Dor. form) γαλόφῳ πρῶνι Limen. 12.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← γηλιᾶσθαι Dictionary γῆμα →
An open-access project