γέρας

A. ‐ως X. Ages. 1.5, Luc. Tyr. 9), τό: nom. pl. γέρα, apoc. for γέραα, Il. 2.237, 9.334, Od. 4.66; γέρα E. Ph. 874; γέρεα Hdt. 2.168, SIG 1037 (Milet.); γέρη ib.1025 (Cos); γέρατα IG 14.1389i29: gen. pl. γερῶν Th. 3.58, etc.; Ep. dat. γεράεσσι Hes. Th. 449, Theoc. 17.109:—gift of honour, μοῖραν καὶ γ. ἐσθλὸν ἔχων Od. 11.534; τὸ γὰρ γ. ἐστι θανόντων the last honours of the dead, Il. 16.457; privilege, prerogative conferred on kings or nobles, γ. θ’ ὅ τι δῆμος ἔδωκεν Od. 7.150, cf. Il. 20.182; τὰς ἀγγελίας ἐσφέρειν ἐδίδου γ. Hdt. 1.114, etc.; πρότερον δὲ ἦσαν ἐπὶ ῥητοῖς γέρασι πατρικαὶ βασιλεῖαι Th. 1.13; τιμαὶ καὶ ἔπαινοι καὶ γ. Pl. R. 516c; γ. καὶ ἆθλα ib.460b; freq. of priests (cf. 3), Aeschin. 3.18; δαίμοσιν νέμει γέρα ἄλλοισιν ἄλλα A. Pr. 231; so later, γ. ἀλειτουργησίας PFlor. 382.3 (iii A. D.).

2. generally, gift, present, Od. 20.297, etc.

3. esp. perquisite received by priests at sacrifices, τὰ δέρματα καὶ τὰ ἄλλα γέρεα SIG 1037 (Milet., iv/iii B. C.); γέρη λαμβάνει τὸ δέρμα καὶ τὸ σκέλος ib.1025.22 (Cos, iv/iii B. C.); ὁ πριάμενος τῶν γερῶν λήψεται τὰς γενομένας καρπείας PEleph. 14.13 (iii B. C.).

4. reward, POxy. 1408.16 (iii A. D.). (If akin to γέρων, prop. privilege of age.)