γεννητικός
ή, όν
A.
generative, productive, ἡ πρᾶξις ἡ γ. Arist. HA 539b21; ψυχὴ γ. Id. de An. 416b25: c. gen., generative or productive of . . , τινός Epicur. Ep. 1p.11U., Arist. GA 726b21, etc.; ὕλην σπέρματος ‐κήν Epicur. Nat.Herc. 908.1.
2.
of men or animals, able to procreate, Arist. HA 544b26, de An. 432b24.