γενηματοφύλαξ

A. custodian of crops, PMagd. 1.10 (iii B. C.), etc.:—hence γενηματο‐φυλακέω, τὸν σπόρον PTeb.ined., and γενηματο‐φυλακία, ἡ, PTeb. 27.4 (pl.), al. (ii B. C.), PRyl. 90.50 (iii A. D.).