γενεσιουργός

όν, Subst., ὁ
A. concerned with or incident to generation, φύσις ibid.; δαίμονες ib.2.7; παθήματα Id. VP 32.228; ἀστήρ Porph. ap. Eus. PE 3.11; ὁρμαί Procl. in Cra. p.105 P.; δυνάμεις Id. Inst. 209; θεοί Dam. Pr. 381, al.; τὸ γ. ib.349:—Subst. γ.,ὁ, author of existence, c. gen., LXX Wi. 13.5; τῆς παλιγγενεσίας Corp.Herm. 13.4; fashioner, creator, Herm. ap. Stob. 1.49.44; παντὸς κόσμου Jul. Gal. 100c.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project