γενειάτης

ου, ὁ
A. bearded, Theoc. 17.33, Luc. Bis Acc. 28, Jul. Or. 4.131a, Call. Dian. 90:—fem. γενει‐ᾶτις, τρίγλα Sophr. 31; Ion. γενειῆτις τρίγλη Eratosth. 12.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← γενειαστήρ Dictionary γενειάω →
An open-access project