γενειάς
άδος, ἡ
A.
beard, κυάνεαι . . γενειάδες ἀμφὶ γένειον (pl. for sg.) Od. 16.176; δάσκιον γενειάδα A. Pers. 316, cf. S. Tr. 13, Theoc. 2.78; πρός σε γενειάδος . . ἄντομαι E. Supp. 277.
2.
pl., cheeks, E. Ion 1460, Ph. 1381, IT 1366; of horses, χαλινὰ γενειάσιν ἀφρίζοντες δάπτον Q.S. 4.548.
II.
bandage for the chin, Heliod. ap. Orib. 48.20.9, Gal. 18 (1).786.