γεκαθά

γ, v
A. y α.) γέκαλον (i. e. vέκηλον)· ἥσυχον, Id. γεκᾶσα (γ = v)· ἑκοῦσα, Id. γελαιώς· ὁ γέλως, Id. γέλαν· αὐγὴν ἡλίου, Id. (vελ‐, cf. εἴλη); cf. γελεῖν. γελανδρόν· ψυχρόν, Id.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project