γαυρόομαι
A.
make proud, only aor. ἐγαύρωσα Plu. Cor. 15, D.C. 55.6 (unless γαυρῶν 'overriding' (of χρόνος) is to be read in E. Fr. 52.8): elsewh. Pass. γαυρόομαι, = γαυριάω, exult, στῆ δὲ παρὰ λίμνην γαυρούμενος Batr. 262a; λέων γαυρούμενος Ph. 2.125: c. dat., pride oneself on, μὴ γαυροῦ σοφίῃ Ps.-Phoc. 53; πλούτῳ γαυρωθείς PFlor. 367.11 (iii A. D.); ξανθοῖς βοστρύχοις γαυρούμενος E. Or. 1532, cf. Ba. 1144; ἐπὶ τῷ ἔργῳ γαυροῦνται X. Hier. 2.15: impf. ἐγαυρούμην Babr. 43.15, D.C. 53.27: fut. ‐ωθήσομαι LXX Nu. 23.24 (v.l. γαυρι‐): aor. ἐγαυρώθην PFlor. 367.11 (iii A. D.), D.C. 48.20: pf. γεγαύρωμαι LXX Wi. 6.2.