γαμήλιος
ον, Subst., ὁ
A.
of or for a wedding, bridal, nuptial, κοίτη Id. Supp. 805 (lyr.); τέλος Id. Eu. 835; χοαί Id. Ch. 487; λέκτρα Id. Fr. 242; εὐνή E. Med. 673; οὐχ ἧψαν φῶς τὸ γ. Epigr.Gr. 256.7 (Cyprus); ζυγὸν γ. IG 14.2125; of divinities, presiding over marriage, Ath. 5.185b, Poll. 1.24; Ἀφροδίτα E. Fr. 781.17 (lyr.).
II.
as Subst., γαμήλιος (sc. πλακοῦς), ὁ, bride cake, Philetaer. 13.5.
2.
γαμηλία (sc. θυσία), ἡ, wedding-feast, γαμηλίαν εἰσφέρειν τοῖς φράτερσι contribute the wedding feast for one's clansmen, D. 57.69; τοῖς φ. ὑπέρ τινος ib.43, cf.Is. 3.79: abs., ib.76.