γαληνός

A. calm, esp. of the sea, γαλήν’ ὁρῶ (neut. pl.) I see a calm, E. Or. 279; of persons, gentle, Id. IT 345; γ. προσφθέγματα Id. Hec. 1160; γαληνὴ ἕξις μετώπου Arist. Phgn. 812a1; βίος Pl. Ax. 370d, Ph. 1.411; τὸ γ. Them. Or. 34p.459D.; as title, γαληνότατος δεσπότης PGrenf. 1.60.16 (vi A. D.). Adv. ‐νῶς D.L. 9.45: Comp. ‐νότερον J. BJ 1.28.2.