βωνίτης

ου, ὁ
βωνίτης, ου, Dor. βωμόλοχ‐τας, ὁ , ‐βουκόλος, Call. Fr. 157, Choerob.in An.Ox. 1.184, Hsch.; but βουνιτῇσι· τοῖς βουκόλοις, Suid.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βώνημα Dictionary βῶξ →
An open-access project