βύω

A. ἔβυσα Hp. Morb. 3.14, (ἐπι‐) Ar. Pl. 379:—Med., only in compds.:—Pass., aor. ἐβύσθην(παρ‐) Luc. Deor.Conc. 10: pf. βέβυσμαι, the tense chiefly in use (v. infr.):— stuff,

1. c. gen. rei, stuff full of, only in Pass., νήματος βεβυσμένος stuffed full of spun-work or spinning, Od. 4.134; τὸ στόμα ἐβέβυστο (sc. χρυσοῦ) Hdt. 6.125; ἀνάγκης βεβυσμένος οἶκος Nonn. D. 9.298.

2. c. dat. rei, stop or plug with, βύσας τὴν ἕδρην σπόγγῳ Hp. l. c., cf. Arist. l.c.:—Pass., σπογγίῳ βεβυσμένος Ar. Ach. 463; κηρίῳ Id. Th. 506; ῥαφάνοις τὴν ἕδραν βεβ. Alciphr. 3.62; ἵππος ἀριστήεσσι βεβ. Tryph. 308; ἀφραδίῃ τε βέβυστο [πόλις] Id. 450.

3. abs., βεβυσμένος τὴν ῥῖνα having one's nose stopped, Hegesipp. 1.26; βεβ. τὰ ὦτα deaf, Luc. Cat. 5; εἷμα βεβ. a close, thick-woven robe, Hp. Mul. 1.1.

4. stow or tuck away, τι ὑπὸ τῇ πτέρυγι Ael. NA 11.18. (Root βυτ‐, cf. βύζην(Βυς‐δην), βύς‐τρα; cf. ζέβυται· σέσακται, Hsch.)