βρυχή

ἡ

βρύχω

βρυχάομαι

A. gnashing of teeth, ὀδόντων A.R. 2.83, Q.S. 5.392.
II. (βρυχάομαι) bellowing, Opp. H. 2.530.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βρυχετός Dictionary βρυχηδόν →
An open-access project