βρύκω

ἐπ‐

A. bite, βρύχω gnash does not hold good), mostly pres.: fut. βρύξω Hp. Mul. 1.2, Lyc. 678: aor. ἔβρυξα Hp. Epid. 5.86, Nic. Th. 207, al., AP 7.624 (Diod.), (ἐπ‐) Archipp. 35: aor. 2 ἔβρυχε AP 9.252 (late, perh. impf.): for βέβρυχα, v. βρυχάομαι: —Pass., v. infr.:—eat greedily, gobble, γνάθος ἱππείη βρύκει champs the bit, Hom. Epigr. 14.13; ἑφθὰ καὶ ὀπτὰ [κρέα] . . βρύκειν E. Cyc. 358, cf. 372; πρὸς ταῦτα βρύκετ’ Ar. Pax 1315; bite, βρύκουσ’ ἀπέδεσθαι . . τοὺς δακτύλους biting, Id. Av. 26; of smoke, ὀδὰξ ἔβρυκε τὰς λήμας ἐμοῦ Id. Lys. 301; later, simply, devour, consume, Nic. Al. 489, al.; βρύξας, of the sea, is perh. f.l. for βρόξας in AP 7.624 (Diod.): metaph., tear in pieces, devour, of a gnawing disease, βρύκει S. Tr. 987 (lyr.); βρύκει γὰρ ἅπαν τὸ παρόν Cratin. 58; τὰ πατρῷα βρύκει Diph. 43.27:—Pass., ἀπόλωλα, τέκνον, βρύκομαι S. Ph. 745; βρυχθεὶς ἁλί AP 9.267 (Phil.).
II. gnash or grind the teeth, τοὺς ὀδόντας βρύχει Hp. Mul. 1.7, etc., cf. AP 15.51 (Arch.); τὸ στόμα β. Babr. 95.45; β. τοὺς ὀδόντας ἐπί τινα Act.Ap. 7.54; also βρύχει alone, Hp. Mul. 2.120; also intr., οἱ ὀδόντες βρύχουσι ib.1.36; βρῦκον στόμα Nic. Al. 226, cf. Th. 207, al.:—Med., βρύχονται Hp. Morb.Sacr. 1 (prob.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project