αἰανής

A. δεῖπνον αἰηνές Archil. 38; αἰανὴς κόρος, κέντρον, λιμός, Pi. P. 1.83, 4.236, I. 1.49: also in Trag. (not E.), Νυκτὸς αἰανῆ τέκνα A. Eu. 416; νυκτὸς αἰ. κύκλος S. Aj. 672; αἰ. νόσος A. Eu. 479,942 (lyr); αἰ. βάγματα Id. Pers. 636 (lyr.); αἰ. πάνδυρτον αὐδάν ib.941 (lyr.); Πέλοπος . . ἱππεία, ὡς ἔμολες αἰ. τᾷδε γᾷ S. El. 506; of Time, εἰς τὸν αἰ. χρόνον A. Eu. 572, IG 9(1).886.2 (Corcyra); eternal, θεός Lyc. 928. Adv. αἰανῶς for ever, A. Eu. 672:— αἰανός, Hsch., Suid. s.v. λεύκη ἡμέρα, and v.l. in A. Eu. 416,479, S. Aj. 672, El. 506, is dub. (Prob. fr. αἰεί, everiasting, perpetual, hence in bad sense, wearisome, persistent.)