βροτόομαι

βρότος

A. to be stained with gore, βεβροτωμένα τεύχεα Od. 11.41, Q.S. 1.717; δράκων κάρα βεβρ. Stesich. 42.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βροτολοιγός Dictionary βροτόπους →
An open-access project