βρίμη

ἡ
A. strength, might, h.Hom. 28.10, A.R. 4.1677.
II. = ἀπειλή, Hsch.
2. bellowing, roaring, βρίμας ταυρείους ἀφιεὶς χαροποῦ τε λέοντος prob. in Orph. Fr. 79.
III. = γυναικεία ἀρρητοποιΐα, Hsch.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βριμάομαι Dictionary βρίμημα →
An open-access project