Βρέττιος

α, ον, ὁ
A. γλῶσσα B., i.e. barbarous, Ar. Fr. 629 (dub.); B., ὁ, = δραπέτης, D.S. 16.15; Βρεττία· μέλαινα πίσσα, AB 223.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βρέττανα Dictionary βρεῦκος →
An open-access project