βρέτας
τό
A.
βρέτει A. Eu. 259 (lyr.): pl., nom. and acc. βρέτεα Id. Supp. 463, but βρέτη Id. Th. 95 (lyr.), 185, etc.; gen. βρετέων ib.97 (lyr.), Supp. 429 (lyr.); Ep. dat. βρετάεσσιν Nic. Fr. 74.68:—wooden image of a god, A. Eu. 80, al., E. Alc. 974 (lyr.), Ar. Eq. 31, etc.; of a man, IG 7.118 (Megara): in Prose, Str. 8.7.2, Jul. Or. 1.29d.
2.
mere image, of a blockhead, Anaxandr. 11.