βρέμω

A. roar, [κῦμα] ῥηγνύμενον μεγάλα βρέμει Il. 4.425; δυσάνεμοι βρέμουσιν ἀκταί S. Ant. 592 (lyr.):—Med., αἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται Il. 2.210; of wind, μέγα βρέμεται χαλεπαίνων 14.399, cf. S. Ant. 592 (lyr.), Ar. Th. 998 (lyr.).

II. after Hom., of arms, clash, ring, E. Heracl. 832; of men, clamour, rage, β. ἐν αἰχμαῖς A. Pr. 424 (lyr.), cf. Th. 378; πολλοῖς μὲν ἵπποις, μυρίοις δ’ ὅπλοις β. E. Ph. 113; δεινὰ β. τινί against one, Id. HF 962; of a mob, A. Eu. 978 (lyr.); murmur, grumble, ὁ χαμηλὰ πνέων ἄφαντον β. Pi. P. 11.30; wail, in Med., βλαχαὶ βρέμονται A. Th. 350 (lyr.); but also of music, λύρα βρέμεται καὶ ἀοιδά Pi. N. 11.7; λιγὺ λωτὸς βρέμων Pae.Delph. 12; φθέγμα μηχανῇ βρέμον S. Ichn. 278: c. acc., λωτὸς ὅταν ἱερὰ παίγματα βρέμῃ E. Ba. 161 (lyr.). (mrem-, cf. Skt. mármaras 'noisy', Lat. murmur, Gk. μορμύρω, Lat.fremo, etc.)