βράγχιον
τό
A.
fin, dub. in Arion 1.4 (βράγχιοι codd. Ael.).
II.
in pl., gills of fishes, Arist. HA 589b19, PA 696b1, Theoc. 11.54 (sg., Ael. NA 16.12).
III.
= βρόγχιον, βρόγχος, dub.l. in Arist. Spir. 483a22, cf. HA 603a32.
IV.
hull of a ship, Hsch.