βούσταθμον

Adj., τό
A. ox-stall, E. Hel. 29, IA 76, Lyc. 92 (pl.): in masc. form, ἀμφὶ βουστάθμους E. Hel. 359 (lyr.):—as Adj., βουστάθμου κάπης S. Ichn. 8.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βουσός Dictionary βουστάνη →
An open-access project