βοῦνις

ιδος, ἡ
A. hilly, Ἀπίαν βοῦνιν A. Supp. 117 (lyr.); voc. ἰὼ γᾶ βοῦνι, πάνδικον σέβας (prob. for βουνῖτι ἔνδικον) ib.776 (lyr.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βούνιον Dictionary βουνίτης →
An open-access project