βούλιος

ον
A. , (βουλἤ βουλευτικός 1.2, sage, A. Ch. 672 (in Comp. ‐ώτερος, prob. (for δούλιος) in Id. Supp. 599 (lyr.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βουλιμώττω Dictionary βούλλα →
An open-access project