βουλαρχέω

A. to be a βούλαρχος, IG 9(1).65 (Daulis), 226 (Drymaca), Arist. Pol. 1295b12.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βουλαπτεροῦν Dictionary βουλαρχία →
An open-access project