βουαγετόν

ὁ

ἄγω

A. leader of a βοῦα at Sparta, Id., IG 5(1).257, al.:—also βοαγόρ, ib.292:—βουαγός, βοαγός, ib. 283,523. βουάκραι, palms (Lacon.), Hsch. βουάρχη, gloss on βούπρωρος, Id.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βοῦα Dictionary βουβάλειος →
An open-access project